Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 1
राजोवाच । गृहीत्वा दक्षिणां दैत्यान्महाविष्णुर्जनार्दनः । चकार किं ममाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे
rājovāca | gṛhītvā dakṣiṇāṃ daityānmahāviṣṇurjanārdanaḥ | cakāra kiṃ mamācakṣva paraṃ kautūhalaṃ hi me
พระราชาตรัสว่า: “เมื่อมหาวิษณุ—ชนารทนะ—ทรงรับเหล่าไทตยะเป็นทักษิณาแล้ว พระองค์ทรงกระทำสิ่งใด? โปรดบอกเถิด ความใคร่รู้ของเรายิ่งนัก”
Rājā (King; exact name not present in the snippet)
Tirtha: वस्त्रापथ-क्षेत्र
Type: kshetra
Listener: सारस्वत (उत्तरदाता)
Scene: राजा (श्रोता) हाथ जोड़कर ऋषि/वक्ता से प्रश्न करता है; पृष्ठभूमि में यज्ञ-वेदिका का संकेत, दूर त्रिविक्रम-वामन की छवि-कल्पना
FAQs
Sacred narratives are transmitted through questioning and listening; earnest curiosity is portrayed as a gateway to dharma-knowledge.
The broader setting remains the Vastrāpathakṣetra Māhātmya in Prabhāsa Khaṇḍa, though this verse itself begins a narrative inquiry.
The verse references dakṣiṇā (ritual fee) in a story context; it does not prescribe a rite directly.