Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 76
प्रह्लाद उवाच । गजेपि विष्णुर्भुजगेऽपि विष्णुर्जलेऽपि विष्णुर्ज्वलनेऽपि विष्णुः । त्वयि स्थितो दैत्य मयि स्थितश्च विष्णुं विना दैत्यगणाऽपि नास्ति
prahlāda uvāca | gajepi viṣṇurbhujage'pi viṣṇurjale'pi viṣṇurjvalane'pi viṣṇuḥ | tvayi sthito daitya mayi sthitaśca viṣṇuṃ vinā daityagaṇā'pi nāsti
ประหลาทกล่าวว่า: "ในช้างก็มีพระวิษณุ ในงูก็มีพระวิษณุ ในน้ำก็มีพระวิษณุ ในไฟก็มีพระวิษณุ พระองค์สถิตอยู่ในท่าน โอ อสูร และสถิตอยู่ในข้าด้วย ปราศจากพระวิษณุแล้ว แม้แต่เหล่าอสูรก็ไม่อาจดำรงอยู่ได้"
Prahlāda
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra (within Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Hiraṇyakaśipu (Daitya)
Scene: Prahlāda, calm and radiant, speaks fearlessly before the towering Hiraṇyakaśipu; the cosmos is subtly shown as suffused with Viṣṇu—elephant, serpent, water, and fire appear as symbolic vignettes around them.
FAQs
God’s all-pervasiveness (sarvavyāpitva) makes devotion fearless; nothing exists apart from the sustaining Lord.
The teaching is delivered within the Vastrāpathakṣetra-māhātmya (Prabhāsa-khaṇḍa), integrating theology into the kṣetra’s sacred narrative.
No external rite; the verse teaches a contemplative vision—seeing Viṣṇu’s presence in all elements and beings.