Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 148
वामन उवाच । अनादिनिधनः कर्त्ता पाता हर्त्ता जनार्दनः । एकोऽयं स शिवो देवः स चायं ब्रह्मसंज्ञितः । एकस्य तु यदा कार्यं जायते भुवने नृप
vāmana uvāca | anādinidhanaḥ karttā pātā harttā janārdanaḥ | eko'yaṃ sa śivo devaḥ sa cāyaṃ brahmasaṃjñitaḥ | ekasya tu yadā kāryaṃ jāyate bhuvane nṛpa
วามนะกล่าวว่า: “พระชนารทนะไร้จุดเริ่มและไร้จุดจบ เป็นผู้สร้าง ผู้คุ้มครอง และผู้ถอนคืนสรรพสิ่ง พระองค์ผู้เดียวกันนั้นคือเทพที่เรียกว่า ศิวะ และพระองค์เองก็เป็นที่รู้จักในนาม พรหมา แต่เมื่อใดก็ตาม โอ้พระราชา เมื่อกิจเฉพาะอย่างหนึ่งบังเกิดขึ้นในโลก…”
Vāmana
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: King (nṛpa)
Scene: Vāmana teaches the king: Janārdana is beginningless and endless, the creator-protector-destroyer; he is also called Śiva and Brahmā; when a specific cosmic task arises, the one appears in an appropriate functional mode.
FAQs
The Supreme is one, appearing as different divine functions; sectarian forms point to a single lordship sustaining dharma.
This theology is embedded in the praise-context of Vastrāpatha-kṣetra in Prabhāsa, where sacred place and sacred teaching reinforce each other.
None in this verse.