Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 12
अतो दामोदरस्याग्रे नरसिंहः स पूज्यते । वनं सौम्यं कृतं तेन तीर्थरक्षां करोति सः
ato dāmodarasyāgre narasiṃhaḥ sa pūjyate | vanaṃ saumyaṃ kṛtaṃ tena tīrtharakṣāṃ karoti saḥ
เพราะเหตุนั้น นรสิงห์จึงได้รับการบูชาต่อหน้าท้าวทาโมทรา ด้วยอานุภาพของพระองค์ ป่านั้นจึงอ่อนโยนและเป็นมงคล; พระองค์ทรงยืนเป็นผู้พิทักษ์ทิรถะ คุ้มครองสถานศักดิ์สิทธิ์นั้น
Sūta (deduced: Prabhāsa-khaṇḍa māhātmya narration style)
Tirtha: Vastrāpatha-tīrtha (guarded precinct)
Type: kshetra
Scene: At the temple forecourt, Narasiṃha stands as a guardian image directly facing/preceding Dāmodara’s sanctum; the once-wild forest becomes calm and auspicious under his protective radiance.
FAQs
Divine presence sanctifies and protects sacred places; worship of the deity’s protective form safeguards dharma and pilgrimage.
The Vastrāpatha-kṣetra tīrtha, with Dāmodara and Narasiṃha as its sanctifying and protective deities.
Worship (pūjā) of Narasiṃha in front of Dāmodara as part of tīrtha-veneration.