Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 7
सारस्वत उवाच । तथेत्युक्ता हरो देवस्तत्रैवांतर धीयत । हिरण्यकशिपुं हत्वा नरसिंहो महाबलः । त्रैलोक्यमिंद्राय ददौ कालरुद्रं स्वयं ययौ
sārasvata uvāca | tathetyuktā haro devastatraivāṃtara dhīyata | hiraṇyakaśipuṃ hatvā narasiṃho mahābalaḥ | trailokyamiṃdrāya dadau kālarudraṃ svayaṃ yayau
สารัสวตะกล่าวว่า “ตถาสตุ” ครั้นถูกกล่าวดังนั้น พระหระผู้เป็นเทพก็อันตรธาน ณ ที่นั้นเอง ครั้นนรสิงห์ผู้มีกำลังยิ่งสังหารหิรัณยกศิปุแล้ว ได้มอบไตรโลกแก่พระอินทร์ และตนเองเสด็จไปสู่กาลรุทร
Sārasvata
Tirtha: Kālarudra (as destination); Vastrāpatha context
Type: kshetra
Scene: Sārasvata narrates as Hara vanishes; a flashback tableau shows Narasiṃha tearing Hiraṇyakaśipu, then offering the restored worlds to Indra; finally Narasiṃha moves toward a dark-auspicious Kālarudra presence.
FAQs
Dharma is restored when divine power removes tyranny; rightful cosmic governance is re-established for the welfare of the worlds.
The narration occurs within the Vastrāpathakṣetra Māhātmya of Prabhāsa Khaṇḍa, framing cosmic events as part of the kṣetra’s sacred greatness.
None directly; the verse is narrative, establishing theological context rather than a specific rite.