गजवाजिरथांस्त्यक्ता पदाभ्यां याति यो नरः । पुष्पकेण विमानेन स याति शिवमंदिरम्
gajavājirathāṃstyaktā padābhyāṃ yāti yo naraḥ | puṣpakeṇa vimānena sa yāti śivamaṃdiram
บุรุษใดละทิ้งช้าง ม้า และรถศึก แล้วเดินด้วยเท้า ผู้นั้นย่อมไปถึงพระนิเวศของพระศิวะ ด้วยวิมานปุษปกะอันเป็นทิพย์
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra (Śiva-mandira goal)
Type: kshetra
Listener: Bhūpati (king)
Scene: A pilgrim renounces elephants, horses, and chariots, walking with staff; above, the Puṣpaka vimāna descends or awaits, leading toward a radiant Śiva-mandira in the heavens.
Humility and effort in sacred travel amplify merit; simplicity becomes a vehicle to the divine.
The Vastrāpatha-kṣetra pilgrimage context, culminating in reaching Śiva’s realm/abode.
Perform the pilgrimage on foot, renouncing luxurious conveyances.