स वव्रे भगवन्कृत्या पितुर्हंतुर्वधाय मे । समुत्तिष्ठतु कृष्णस्य त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर
sa vavre bhagavankṛtyā piturhaṃturvadhāya me | samuttiṣṭhatu kṛṣṇasya tvatprasādātsureśvara
เขาทูลขอพรว่า “ข้าแต่พระภควาน ขอให้ ‘กฤตยา’ อุบัติขึ้นด้วยพระกรุณาของพระองค์ โอ้พระสุเรศวร เพื่อสังหารพระกฤษณะ ผู้ฆ่าบิดาของข้าพเจ้า”
Kāśirāja’s son (addressing Śiva/Śaṅkara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka-ādi ṛṣis
Scene: The prince, eyes burning with grief and anger, petitions Śiva for a Kṛtyā to slay Kṛṣṇa; Śiva listens with grave stillness, the fire altar glowing.
Grief can turn into vengeful intention; seeking power for retaliation invites destructive forces and moral peril.
No tīrtha is directly praised in this verse; it advances the Kāśī-linked storyline within Prabhāsakṣetra Māhātmya.
The request for a ‘Kṛtyā’ implies a fierce ritual/occult manifestation, but no procedural details are given here.