अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः । वृषाकपिश्च शंभुश्च कपर्दी चापराजितः
ajaikapādahirbudhnyo virūpākṣo'tha raivataḥ | haraśca bahurūpaśca tryaṃbakaśca sureśvaraḥ | vṛṣākapiśca śaṃbhuśca kapardī cāparājitaḥ
อชัยกปาท, อหิรพุธนยะ, วิรูปากษะ และ ไรวตะ; หระ และ พหุรูปะ; ตรยมพกะ และ สุเรศวระ; วฤษภากปิ, ศัมภู; กปัรที และ อปราชิตะ—เหล่านี้คือพระนามที่เล่าขาน
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A liturgical tableau of eleven Rudra-aspects represented as eleven liṅgas or eleven anthropomorphic Śiva-forms, each subtly distinguished: Ajaikapād with one-foot motif, Ahirbudhnya with serpent-ocean symbolism, Virūpākṣa with striking eyes, Raivata radiant, Hara as remover, Bahurūpa multi-formed, Tryambaka three-eyed, Sureśvara lordly, Vṛṣākapi with bull/ascetic vigor, Śambhu benevolent, Kapardī with matted hair, Aparājita unconquered.
Rudra is praised through many epithets, teaching that the one Lord is approached through diverse names and attributes.
The passage belongs to the Prabhāsakṣetra Māhātmya, situating these names within the sanctity of Prabhāsa.
No direct ritual is stated; the verse functions as a sacred enumeration suitable for remembrance and recitation.