Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 15
तृतीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा स्वयंभूरिति विश्रुतः । अमृतेशेति देवस्य तदा नाम प्रकीर्तितम्
tṛtīyo'bhūdyadā brahmā svayaṃbhūriti viśrutaḥ | amṛteśeti devasya tadā nāma prakīrtitam
ในกัลป์ที่สาม เมื่อพระพรหมเป็นที่เลื่องลือว่า “สวยัมภู” (บังเกิดด้วยตนเอง) ครานั้นพระนามของพระผู้เป็นเจ้าถูกสรรเสริญว่า “อมฤเตศะ” เจ้าแห่งอมฤตะอันเป็นทิพยน้ำอมตะ
Śiva (addressing Pārvatī)
Tirtha: Prabhāsa Kṣetra (Somnātha)
Type: kshetra
Scene: A Purāṇic tableau of the third cosmic cycle: Brahmā as Svayaṃbhū seated on a lotus, while the Somnātha liṅga radiates as “Amṛteśa,” suggesting nectar-like luminosity and immortality-bestowing grace over Prabhāsa’s seashore.
FAQs
Śiva is the source of true ‘amṛta’—the deathless state—bestowed through devotion and right remembrance.
Prabhāsa-kṣetra, as the seat where the Lord is hailed as Amṛteśa.
No direct prescription; the verse conveys the merit-bearing divine epithet.