
ในอัธยายะนี้ พระอีศวรทรงแสดงโอวาทแก่พระเทวี และชี้แนะแก่ผู้แสวงบุญ–ผู้ปฏิบัติธรรมให้ไปยังศาลเจ้าศรีสํวรเตศวร ซึ่งยกย่องว่าเป็น “อุตตมะ” คือประเสริฐยิ่ง. ตำแหน่งของสํวรเตศวรถูกบอกไว้ว่าอยู่ทางตะวันตกของอินเทรศวร และทางตะวันออกของอรกภาสกร ทำให้เห็นความเชื่อมโยงกับสถานศักดิ์สิทธิ์ใกล้เคียงโดยชัดเจน. พิธีปฏิบัติที่ย่อที่สุดกำหนดไว้คือ ให้เข้าถวายทัศนะ (darśana) แด่มหาเทวะก่อน แล้วจึงอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ (snāna) ในน้ำแห่งปุษ्करिणี. ในผลศรุติกล่าวว่า ผู้กระทำเช่นนี้ย่อมได้บุญผลเสมอด้วยการบูชาอัศวเมธะยัญสิบครั้ง. ตอนท้ายระบุที่ตั้งในคัมภีร์สกันทปุราณะ: ประภาสขันฑะ ภาคแรกแห่งประภาสเกษตรมหาตมยะ เป็นอัธยายะที่ 365 ชื่อ “สํวรเตศวรมาหาตมยะวรรณะนะ”.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि संवर्तेश्वरमुत्तमम् । इन्द्रेश्वरात्पश्चिमतः पूर्वतश्चार्कभास्करात
พระอีศวรตรัสว่า “แล้วแต่บัดนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังสังวรเตศวรอันประเสริฐ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของอินเทรศวร และอยู่ทางตะวันออกของอรคภาสกร”
Verse 2
तं दृष्ट्वा तु महादेवं स्नात्वा पुष्करिणीजले । दशानामश्वमेधानां फलमाप्नोति मानवः
ครั้นได้เห็นมหาเทวะนั้นแล้ว และอาบน้ำในน้ำแห่งปุษกรณี (สระศักดิ์สิทธิ์) มนุษย์ย่อมได้ผลบุญเสมอด้วยอัศวเมธยัญสิบครั้ง
Verse 364
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संवर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्षष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ ภายในสังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก ในประภาสขันฑะที่เจ็ด ภาคแรก “ประภาสเกษตรมหาตมยะ” บทที่ ๓๖๔ อันมีนามว่า “พรรณนามหาตมยะของสํวรเตศวร” จึงสิ้นสุดลง