Adhyaya 359

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तीर्थं नारायणाभिधम् । तस्यैवेशानदिग्भागे वापी शांडिल्यकीर्तिता

พระอีศวรตรัสว่า “แล้วแต่จากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังทิรถะศักดิ์สิทธิ์ชื่อ นารายณะ-ตีรถะ และในส่วนทิศอีศาน (ตะวันออกเฉียงเหนือ) ของที่นั้น มีบ่อขั้นบันได (วาปี) อันเลื่องชื่อว่า ศาณฑิลยา”

Verse 2

स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छांडिल्यं यः प्रपूजयेत् । ऋषिपंचम्यां विधिना नारी चैव पतिव्रता । स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा विमुच्येत रजोदोषभयाद्ध्रुवम्

ครั้นอาบน้ำ ณ ที่นั้นตามพิธีแล้ว ผู้ใดบูชาศาณฑิลยะโดยชอบ—ในวันฤๅษิปัญจมี สตรีผู้เป็นภรรยาผู้ซื่อสัตย์ (ปติวรตา) กระทำพิธีตามแบบแผน แล้วแตะต้องและชำระล้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า ย่อมพ้นจากความหวาดกลัวมลทินอันเกี่ยวกับรโชโทษ (มลทินประจำเดือน) อย่างแน่นอน

Verse 358

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारायणतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामा ष्टापंचाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ดังนี้จบลงเป็นอันสิ้นสุด บทที่ ๓๕๙ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งนารายณะ-ตีรถะ” ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันคาถา