Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

พระอีศวรตรัสว่า “แล้วพึงไปยังอาศาปูระ เพื่อเฝ้าพระวิฆนราชผู้ปราศจากมลทิน ผู้ทำลายอุปสรรค ประดิษฐานอยู่ทางวายัพย์ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) แห่งศศิภูษณะ เพราะทรงบันดาลให้ความหวังสำเร็จ จึงทรงเป็นที่ระลึกนามว่า ‘อาศาปูรกะ’ ผู้เติมเต็มความปรารถนา”

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

ข้าแต่เทวีผู้เป็นเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ณ สถานที่นั้น พระรามพร้อมด้วยนางสีดาและพระลักษมณ์ได้บูชาพระวิฆเนศด้วยศรัทธาเต็มเปี่ยม และบรรลุสิ่งที่ปรารถนา

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

ข้าแต่เทวี ณ ที่เดียวกันนั้น ครั้งก่อนพระจันทร์ได้บูชาพระคณาธิปะ (พระคเณศ) ด้วยศรัทธา และได้รับพรที่ปรารถนา คือการทำลายโรคเรื้อนทั้งปวงให้สิ้นไป

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

ในวันจตุรถีแห่งปักษ์สว่าง เดือนภัทรปทา พึงบูชาพระผู้เป็นเจ้า ณ ที่นั้นตามพิธี แล้วถวายภัตตาหารแก่ทวิชะ (พราหมณ์) ด้วยโมทกะ

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

ด้วยพระกรุณาแห่งวิฆนราช ผู้ใดก็ย่อมได้สิทธิ์สมดังปรารถนา และข้าแต่มหาเทวี กาลก่อนเราได้แต่งตั้งพระองค์ไว้เพื่อพิทักษ์เขตศักดิ์สิทธิ์นี้

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

ฉะนั้น ข้าแต่เทวีผู้เป็นนายแห่งเทพ พระผู้ขจัดอุปสรรคจึงได้รับแต่งตั้ง ณ ที่นี้ เพื่อทำลายอุปสรรคของผู้เดินทางและผู้แสวงบุญ

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบพระอธยายที่ ๓๔๑ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งอาศาปูร วิกฆนราช” ในปรภาสกษेत्रมหาตมยะ ภาคแรก แห่งปรภาสขันธ์ ภาคที่เจ็ด ของศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก