Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 9
इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् । शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्
iti te kathitaṃ mahāprabhāvaṃ harisaṃketaniketanodbhavam | śṛṇute vā prayatastu yaḥ sudhīḥ paṭhate vā labhate sa sadgatim
ดังนี้เราได้กล่าวถึงมหิทธิฤทธิ์อันยิ่งใหญ่แก่ท่านแล้ว อันบังเกิดจากสถานศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นทั้งนิมิตและที่ประทับของพระหริ ผู้มีปัญญาผู้ฟังด้วยความสำรวม หรือสวดสาธยาย ย่อมบรรลุสุคติอันเป็นมงคล
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (contextual attribution within Prabhāsa Khaṇḍa narration)
Tirtha: Nārāyaṇagṛha / Hari-saṅketa-niketana (within Prabhāsa-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A sage concludes the narration of Prabhāsa’s Hari-sign sanctum; attentive listeners sit in disciplined posture, palms joined, as the sanctum’s aura radiates behind the narrator.
FAQs
Śravaṇa (hearing) and pāṭha (recitation) of a tīrtha’s māhātmya are themselves meritorious and lead toward auspicious spiritual attainment.
The Nārāyaṇa-gṛha setting within Prabhāsakṣetra, described as Hari’s sacred abode/sign.
Attentive hearing and recitation of the māhātmya (phalaśruti practice).