Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 81
हरांगरागवद्भाति क्वचित्कुटजकुड्मलैः । क्वचित्तु कर्णिकारैश्च विष्णोर्वासःसमप्रभः
harāṃgarāgavadbhāti kvacitkuṭajakuḍmalaiḥ | kvacittu karṇikāraiśca viṣṇorvāsaḥsamaprabhaḥ
บางแห่งภูเขานั้นส่องประกายดุจอังคาราคะ—เครื่องทาผิวศักดิ์สิทธิ์บนพระวรกายพระหระ (ศิวะ)—ประดับด้วยตูมกุฏชะ; และบางแห่งด้วยดอกกรณิการะ ก็รุ่งเรืองประหนึ่งรัศมีแห่งพระวาสะของพระวิษณุ
Narrator (within Prabhāsakṣetra Māhātmya context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A sacred coastal woodland in Prabhāsa: clusters of kuṭaja buds glint like unguent on Śiva’s limbs; elsewhere golden karṇikāra blossoms cast a celestial sheen, evoking Vaikuṇṭha-like radiance.
FAQs
A supreme tīrtha embraces multiple divine visions—Śaiva and Vaiṣṇava splendor are seen as complementary in the holy landscape.
Prabhāsa-kṣetra is portrayed as having radiance comparable to divine realms associated with Śiva and Viṣṇu.
No explicit ritual is stated; the verse heightens devotional contemplation (bhāvanā) of the kṣetra.