ईश्वर उवाच । उक्तो यदासौ विबुधैः समस्तैरापः पुरा त्वं भुवि भक्षयस्व । यतोऽमराणां प्रथमं हि जाता आपोऽग्रजाः सर्वसुरासुरेभ्यः
īśvara uvāca | ukto yadāsau vibudhaiḥ samastairāpaḥ purā tvaṃ bhuvi bhakṣayasva | yato'marāṇāṃ prathamaṃ hi jātā āpo'grajāḥ sarvasurāsurebhyaḥ
พระอีศวรตรัสว่า: “เมื่อครั้งเขาถูกเหล่าเทวะทั้งปวงทูลเชิญพร้อมกัน เขาทั้งหลายกล่าวแต่กาลก่อนว่า ‘บนแผ่นดินนี้ จงกลืนกินอาปะห์—สายน้ำทั้งหลายเถิด’ เพราะในหมู่อมร อาปะห์บังเกิดก่อนเป็นปฐม เป็นผู้พี่แก่เทวะและอสูรทั้งสิ้น”
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (contextual) / Āpaḥ (as sacred principle)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: Īśvara speaks with authority; behind him, a symbolic vision of primordial waters—vast, shimmering, older than gods and asuras—suggesting cosmic antiquity. Devas appear as a collective petitioning presence.
Purāṇic dharma presents a layered cosmic hierarchy; even ‘elements’ like Waters are treated as primordial and worthy of reverent understanding.
Prabhāsakṣetra is the continuing māhātmya frame, though this verse focuses on cosmic origins rather than a named sub-site.
None; it narrates an instruction given by the Devas within the mythic account.