Adhyaya 318
บทนี้เป็นถ้อยแถลงเชิงเทววิทยาอย่างย่อที่แทรกอยู่ในคำบรรยายภูมิศักดิ์สิทธิ์แห่งประภาสเกษตร พระอีศวรทรงกล่าวถึงลึงค์อันทรงฤทธิ์ยิ่งซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ไม่ไกลจากจุดอ้างอิง มีอานุภาพให้เกิดปาปกษยะ คือการสลายและบรรเทาบาป ลึงค์นั้นมีนามว่า “พรหมเมศวร” และระบุว่าได้รับการประดิษฐานโดยพราหมณ์ทั้งหลาย อันเป็นเครื่องหมายแห่งความชอบธรรมของสายการประดิษฐาน ยังมีการบอกเป็นนัยถึงลำดับพิธีกรรม: อาบน้ำชำระในน้ำศักดิ์สิทธิ์ชื่อฤษิโตยา แล้วจึงบูชาลึงค์พรหมเมศวร ผลที่สัญญาไว้ครอบคลุมทั้งความบริสุทธิ์และการเปลี่ยนแปลงทางปัญญา—ผู้บูชากลายเป็นผู้รู้พระเวท (veda-vid) ได้คุณสมบัติแห่งพราหมณ์ และพ้นจากภาวะจาฑยภาวะ คือความทึบเฉื่อยของจิตใจ บทนี้จึงเชื่อมโยงสถานที่ พิธี และผลบุญเข้าด้วยกันอย่างกระชับ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
พระอีศวรตรัสว่า “ทางทิศตะวันออกของสถานศักดิ์สิทธิ์นั้น ไม่ไกลนัก มีศิวลึงค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ตั้งอยู่ เป็นผู้ทำลายบาปทั้งปวง”
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
ศิวลึงค์นั้นเลื่องชื่อว่า “พรหมเมศวร” และได้รับการสถาปนาโดยพราหมณ์ทั้งหลาย ผู้ใดอาบน้ำในสายน้ำชื่อฤษิโตยะ แล้วบูชาศิวลึงค์นั้นด้วยศรัทธาอย่างยิ่ง ผู้นั้นย่อมเป็นพราหมณ์ผู้รู้พระเวท ปราศจากความทึบเขลาและอวิชชา
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ—สังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก—ในภาคที่เจ็ด “ประภาสขันฑะ” และในหมวดแรก “ประภาสกษेत्रมหาตมยะ” บทที่มีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งพรหมเมศวร” อันเป็นบทที่ 318 ได้สิ้นสุดลงแล้ว