Adhyaya 315
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 315

Adhyaya 315

บทนี้เป็นคำสอนเรื่องกษेत्रะอย่างย่อในรูปสนทนาระหว่างพระศิวะกับพระเทวี พระอีศวรทรงมีรับสั่งให้พระมหาเทวีเสด็จไปยังสถานที่เรืองรองชื่อ ‘มารุทารยา’ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกห่างออกไปครึ่งโกรศ ที่นั่นพระเทวีได้รับการบูชาจากหมู่มารุต และทรงได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้ประทานผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง (sarva-kāma-phala) ต่อมาทรงกำหนดกาลและวิธีบูชา โดยเน้นเป็นพิเศษในวันมหานวมมี และในวันสัปตมีด้วย ให้บูชาอย่างรอบคอบด้วยเครื่องสักการะทั่วไป เช่น ของหอมและดอกไม้ (gandha–puṣpa เป็นต้น) เนื้อหาชี้ความสัมพันธ์แบบปุราณะระหว่างสถานที่ เวลา และพิธีกรรม เพื่อการบำเพ็ญภักติอย่างมีระเบียบ อันนำไปสู่ผลที่ปรารถนาและบุญกุศล

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्

อีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังมรุดารยาอันรุ่งเรืองยิ่ง นางสถิตอยู่ทางทิศตะวันตกจากที่นั้น ห่างออกไปครึ่งโกรศะ

Verse 2

मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये

พระเทวีผู้ได้รับการบูชาจากเหล่ามรุต ย่อมประทานผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง มนุษย์พึงบูชาพระนางด้วยความเพียร ในวันสัปตมี และโดยเฉพาะในวันมหานวมี ด้วยเครื่องสักการะคือของหอมและดอกไม้เป็นต้น เพื่อให้ความปรารถนาทั้งหลายสำเร็จ

Verse 315

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบลงเป็นอันสิ้นสุด บทที่ ๓๑๕ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งพระเทวีมรุดารยา” ในปรภาสกษेत्रมหาตมยะภาคแรก แห่งปรภาสขันธ์ที่เจ็ด ในศรีสกันทมหาปุราณะ สังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก