Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 66
वडवाग्निरहं भद्रे त्वं तु दीप्तिः प्रकीर्तिता । प्रजापतिरहं कर्त्ता त्वं प्रजा प्रकृतिस्तथा
vaḍavāgnirahaṃ bhadre tvaṃ tu dīptiḥ prakīrtitā | prajāpatirahaṃ karttā tvaṃ prajā prakṛtistathā
เราคือวฑวากนิ ไฟใต้สมุทร โอ้ผู้เป็นมงคล; แต่เธอได้รับการสรรเสริญว่าเป็นรัศมีของมัน เราคือปรชาปติ ผู้ก่อกำเนิด; และเธอคือหมู่ประชา—แท้จริงคือปรกฤติ ธรรมชาติปฐมแห่งเขาทั้งหลาย
Śiva (deduced from śaiva identity-statements within Prabhāsakṣetra-māhātmya context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (ocean-facing tīrtha)
Type: kshetra
Listener: Sages/pilgrims
Scene: The ocean at dusk; beneath the waves the mythical vadavāgni glows, while above it a radiant aura personifies ‘dīpti’. A creator-figure gestures toward a living tapestry of beings arising as Prakṛti, all set within the sanctified Prabhāsa seascape.
FAQs
The divine is shown as paired principles: Śiva as the causal power and Devī as the manifesting energy, radiance, and Prakṛti.
Prabhāsakṣetra, where the Māhātmya frames cosmic theology as a form of sacred-place praise.
None explicitly; the verse functions as stuti (praise) supporting the sanctity of the kṣetra.