Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 54
अहं ते हृदये गौरि त्वं च मे हृदि संस्थिता । अहं भ्राता च पुत्रश्च बंधुर्भर्ता तथैव च
ahaṃ te hṛdaye gauri tvaṃ ca me hṛdi saṃsthitā | ahaṃ bhrātā ca putraśca baṃdhurbhartā tathaiva ca
โอ้พระแม่คาวรี ข้าพเจ้าอยู่ในดวงใจของท่าน และท่านสถิตในดวงใจของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นทั้งพี่น้อง เป็นทั้งบุตร เป็นญาติ และเป็นสวามีด้วย
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Śiva addresses Gaurī with a calm, intimate gesture—hands near the heart—signifying mutual indwelling; the background hints at Prabhāsa’s coastal sanctity and a distant liṅga shrine.
FAQs
The Divine is the innermost presence and the support of every relationship; devotion matures into intimate, all-encompassing belonging.
The statement appears within Prabhāsa-kṣetra māhātmya, where divine presence is celebrated as immediate and heart-dwelling.
No ritual is prescribed; it encourages bhakti grounded in remembrance of the Lord as the inner Self and nearest relation.