Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 136
गुह्यं चैव तु संभूतं न कश्चिद्वेद तत्परम् । जन्माभ्यासेन तल्लिंगं ज्ञायते भुवि मानवैः
guhyaṃ caiva tu saṃbhūtaṃ na kaścidveda tatparam | janmābhyāsena talliṃgaṃ jñāyate bhuvi mānavaiḥ
นี่เป็นความลับอันลึกซึ้งยิ่ง ไม่มีผู้ใดรู้ความจริงสูงสุดนั้นโดยครบถ้วน ลึงค์นั้นย่อมเป็นที่รู้แจ้งแก่มนุษย์บนแผ่นดินได้ ก็ด้วยการสาธนาและการฝึกฝนสืบเนื่องมาหลายชาติภพ
Śiva
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somēśa)
Type: kshetra
Listener: Pārvatī (implied)
Scene: A pilgrim-sādhaka sits before the Somēśa Liṅga; behind him, faint silhouettes of past lives form a spiral of practice leading to a sudden inner illumination.
FAQs
True knowledge of Śiva is not merely intellectual; it ripens through sustained sādhana accumulated over lifetimes.
Prabhāsa-kṣetra and its central Liṅga associated with Somēśa/Somnātha.
No explicit ritual is prescribed; the verse emphasizes long-term spiritual discipline (abhyāsa) as the means to realization.