Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 23
मूर्तिः क्वापि महेश्वरस्य महती यज्ञस्य मूलोदया तुम्बी तुंगफलावती च शतशो ब्रह्माण्डकोटिस्तथा । यन्मानं न पितामहो न च हरिर्ब्रह्माण्डमध्यस्थितो जानात्यन्यसुरेषु का च गणना सा संततं वोऽवतात्
mūrtiḥ kvāpi maheśvarasya mahatī yajñasya mūlodayā tumbī tuṃgaphalāvatī ca śataśo brahmāṇḍakoṭistathā | yanmānaṃ na pitāmaho na ca harirbrahmāṇḍamadhyasthito jānātyanyasureṣu kā ca gaṇanā sā saṃtataṃ vo'vatāt
ณ ที่ใดที่หนึ่ง มีพระมหาศิวะปรากฏเป็นมูรติอันไพศาล—เป็นรากเหง้าแห่งกำเนิดยัญพิธี ดุจเถาตุ้มบีที่สูงชะลูดอุ้มผลอันสูงส่ง และดุจจักรวาลนับร้อยโกฏิ ขนาดของพระองค์นั้น แม้ปิตามหะพรหมาก็มิอาจรู้ แม้พระหริวิษณุผู้สถิตกลางจักรวาลก็มิอาจทราบ แล้วเทพอื่นจะนับได้อย่างไร ขอพระรูปสูงสุดนั้นจงคุ้มครองท่านทั้งหลายเนืองนิตย์
Kubera (hymn/stotra) addressing Śiva (deduced from preceding verse: 'stotreṇānena')
Tirtha: Somnātha in Prabhāsa (stotra locus)
Type: kshetra
Listener: Īśāna/Maheśvara (addressed deity); also the gathered devotees/pilgrims implied by ‘vo’ (you all)
Scene: A visionary cosmic form of Maheśvara: an immense, luminous axis/source of sacrifice, compared to a towering gourd-vine heavy with fruits and to countless universes; Brahmā and Viṣṇu appear dwarfed, unable to gauge its measure; the form radiates protective grace.
FAQs
Śiva’s reality is immeasurable even to the highest gods; humility and surrender before the Infinite is the heart of stotra-bhakti.
Somnātha in Prabhāsa-kṣetra is the immediate setting of this hymn, presenting Śiva there as cosmic and protective.
Recitation of a protective Śiva-stotra (hymn) as part of devotion after worship.