Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 102
प्रसिद्धे च महादानं मध्यमे चैव मध्यमम् । गोदानं सर्वतीर्थेषु सुवर्णमथ निष्क्रयः । हिरण्यदानं सर्वेषां दानानामेव निष्कृतिः
prasiddhe ca mahādānaṃ madhyame caiva madhyamam | godānaṃ sarvatīrtheṣu suvarṇamatha niṣkrayaḥ | hiraṇyadānaṃ sarveṣāṃ dānānāmeva niṣkṛtiḥ
ณตถาคตสถานศักดิ์สิทธิ์ที่เลื่องชื่อ พึงกระทำมหาทาน; ณสถานที่ปานกลาง พึงให้ทานปานกลาง ในบรรดาตีรถะทั้งปวง โคทานเป็นที่สรรเสริญ และทองคำเป็นนิษฺกรยะ คือทานไถ่บาป ทานทองคำประกาศว่าเป็นการชดใช้และทำให้ทานทั้งปวงบริบูรณ์
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (r̥ṣi/śaunaka-style assembly implied)
Scene: Pilgrims at a sacred coastal kṣetra present gifts—cow, gold, and offerings—before learned brāhmaṇas and a shrine backdrop, emphasizing expiation and completion of vows.
FAQs
Giving should match the sanctity and occasion, with go-dāna universally meritorious and gold-gift serving as a powerful form of restitution.
The teaching is framed in Prabhāsa Māhātmya but applies to all tīrthas, with special emphasis on renowned sacred places.
Mahā-dāna at famous sites, moderate dāna at middling sites, go-dāna everywhere, and suvarṇa/hiraṇya-dāna as niṣkraya/niṣkṛti.