Adhyaya 254
บทนี้เป็นมาหาตมยะโดยย่อในรูปคำสอนของพระอีศวร กล่าวถึงสถิตศักดิ์สิทธิ์ ณ ประภาสะที่เรียกว่า ‘ฆัณเฏศวร’ ผู้ทรงเป็นผู้ทำลายบาปทั้งปวง (sarva-pātaka-nāśana) เป็นที่เคารพบูชาของทั้งเทวะและทานวะ และเป็นสถานที่ที่ฤๅษีและสิทธะได้บูชามาแล้ว อีกทั้งทรงประทานผลตามความปรารถนา (vāñchitārtha-phala-prada) แก่ผู้ศรัทธา ต่อมาระบุข้อกำหนดด้านกาลเวลา—ผู้ศรัทธามนุษย์ผู้บูชาพระฆัณเฏศวรในวันอัษฏมี (Aṣṭamī) ที่ตรงกับวันจันทร์ (Soma-vāra) ย่อมได้สิ่งที่ปรารถนาและได้รับการกล่าวว่าเป็นผู้พ้นจากบาป ตอนท้ายมีคอลอฟอนระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของสกันทปุราณะ ประภาสขันฑะ ประภาสกษेत्रมาหาตมยะ และเป็นอัธยายะที่ 254.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सर्वपातकनाशनम् । घण्टेश्वरमिति ख्यातं देवदानववन्दितम् । पूजितं ह्यृषिभिः सिद्धैर्वांछितार्थफलप्रदम्
พระอีศวรตรัสว่า “ณ ที่นั้นเอง พึงเห็นพระองค์ผู้ประทับอยู่ ผู้ทำลายบาปทั้งปวง เป็นที่รู้จักนามว่า ฆัณเฏศวร อันเทวดาและทานพนอบน้อมสรรเสริญ ฤๅษีและสิทธะทั้งหลายบูชาแล้ว พระองค์ประทานผลแห่งความปรารถนาตามที่มุ่งหมาย”
Verse 2
वारे सोमस्य चाष्टम्यां यस्तं पूजयते नरः । स लभेद्वांछितान्कामान्मुक्तः स्यात्पातकेन हि
“ผู้ใดบูชาพระองค์ในวันจันทร์ และในวันอัษฏมี (ขึ้นหรือแรม ๘ ค่ำ) ผู้นั้นย่อมได้สมดังปรารถนา และย่อมพ้นจากบาปกรรมโดยแท้”
Verse 254
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये घंटेश्वरमाहारत्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่ ๒๕๔ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งฆัณเฏศวร” ในประภาสขันฑะ (คัมภีร์ที่เจ็ด) แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ (ภาคแรก)