अहं हरिश्च यद्भिन्नौ गुणभागोऽत्र कारणम् । परमार्थादभिन्नौ च रहस्यं परमं ह्यदः
ahaṃ hariśca yadbhinnau guṇabhāgo'tra kāraṇam | paramārthādabhinnau ca rahasyaṃ paramaṃ hyadaḥ
หากพระหริและเราดูประหนึ่งต่างกัน เหตุในที่นี้คือการแบ่งส่วนแห่งคุณะ (guṇa) แต่ในปรมัตถ์เรามิได้แยกจากกัน—นี่แลคือความลับสูงสุด
Śiva (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A luminous Harihara vision: half Śiva, half Viṣṇu, or two deities merging into one radiance, while Śiva tells Devī the supreme secret; guṇa symbols dissolve into a single clear light.
Sectarian difference is explained as functional (guṇa-based) while the highest truth affirms unity of the Divine.
Prabhāsa Kṣetra is the narrative setting where this ‘rahasya’ is taught.
None; it is a doctrinal teaching about Hari–Hara unity.