Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 7
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा सूर्यः सत्राजितं नृपम् । अभिनंद्य वरं तस्य तत्रैवादर्शनं गतः
evaṃ bhaviṣyatītyuktvā sūryaḥ satrājitaṃ nṛpam | abhinaṃdya varaṃ tasya tatraivādarśanaṃ gataḥ
ตรัสว่า “จักเป็นดังนั้น” แล้วพระสุริยะทรงสดุดีและให้เกียรติพระราชาสตราชิต พร้อมทรงรับพรนั้น จากนั้น ณ ที่นั้นเอง พระอาทิตย์ก็อันตรธานหายไปจากสายตา
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa āśrama-tīrtha (Sūrya-darśana spot)
Type: kshetra
Scene: Sūrya blesses Satrājit—‘So it shall be’—then fades from visible form, leaving a lingering radiance over the hermitage; Satrājit remains in reverent posture, awed by the vanishing theophany.
FAQs
Divine encounters are real yet transcendent—after granting grace, the deity may withdraw from ordinary perception while remaining spiritually effective.
The locale of Satrājit’s boon within the Prabhāsakṣetra sacred landscape, foundational to the Nāgarāditya tradition.
No explicit rite is prescribed here; it records the confirmation of a boon and the conclusion of a darśana.