तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वं कोटि संख्या मखोत्तमाः । संस्थाप्य तु महादेवं शंकरं लोकशंकरम
tatreṣṭā brahmaṇā pūrvaṃ koṭi saṃkhyā makhottamāḥ | saṃsthāpya tu mahādevaṃ śaṃkaraṃ lokaśaṃkarama
ณ ที่นั้น ในกาลก่อน พระพรหมได้ประกอบมฆะอันประเสริฐนับได้หนึ่งโกฏิ และได้สถาปนาพระมหาเทพ—พระศังกร ผู้เกื้อกูลแก่โลกทั้งหลาย
Deductive (Prabhāsakṣetramāhātmya narrator, traditionally Sūta/Lomaharṣaṇa addressing sages)
Tirtha: Koṭimedha (central liṅga) precinct at Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Brahmā, four-faced, performs vast sacrifices and then installs Śaṅkara as a liṅga at Prabhāsa; the scene blends Vedic fire-altars with temple sanctity, suggesting a transition from yajña to bhakti.
Even Brahmā’s vast sacrificial power culminates in establishing and honoring Śaṅkara—indicating Śiva-bhakti as the heart of sacred merit.
Prabhāsa Kṣetra’s central liṅga region associated with Koṭimedha and Brahmā’s ancient rites.
Saṃsthāpana/pratiṣṭhā (establishing the deity/liṅga) and the performance of makhas (yajñas) are referenced.