Adhyaya 230

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गणपतिप्रियम् । तत्रैव संस्थितं सम्यङ्मया तत्र नियोजितः

อีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังเทวะผู้เป็นที่รักของพระคเณศ; ท่านประดิษฐานอยู่ ณ ที่นั้นโดยชอบ และถูกเรามอบหมายไว้ ณ ที่นั้น

Verse 2

गङ्गाया दक्षिणे देवि क्षेत्ररक्षणतत्परः । माघे कृष्णचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः

โอ้เทวี ทางทิศใต้แห่งพระคงคา ท่าน (เทวะนั้น) มุ่งมั่นพิทักษ์เขตศักดิ์สิทธิ์; ผู้ใดบูชาท่านในวันจตุรทศีข้างแรม เดือนมาฆะ…

Verse 3

दिव्यमोदकनैवेद्यैः पुष्पधूपादिभिः क्रमात् । न तस्य जायते विघ्नं यावत्क्षेत्रे वसत्यसौ

ด้วยการถวายโมทกะอันเป็นทิพย์เป็นไนเวทยะ พร้อมทั้งดอกไม้ ธูป และสิ่งอื่น ๆ ตามลำดับแห่งพิธีกรรม ย่อมไม่มีอุปสรรคบังเกิดแก่ผู้นั้น ตราบเท่าที่ยังพำนักอยู่ในเกษตรศักดิ์สิทธิ์นั้น

Verse 230

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ดังนี้ ในพระสกันทมหาปุราณอันศักดิ์สิทธิ์—ภายในเอกาศีติ-สาหัสรีสังหิตา ในคัมภีร์ที่เจ็ดชื่อประภาสขันฑะ ในภาคแรกที่เรียกว่า ประภาสเกษตรมหาตมยะ—บทที่มีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งคณปติ” อันเป็นบทที่ ๒๓๐ ก็สิ้นสุดลงเพียงนี้