इत्युक्त्वा मंत्रिणं तत्र चंद्रमास्त्वरयाऽन्वितः । ब्रह्मलोकं स गतवान्यज्ञार्थं ब्रह्मणोंतिकम्
ityuktvā maṃtriṇaṃ tatra caṃdramāstvarayā'nvitaḥ | brahmalokaṃ sa gatavānyajñārthaṃ brahmaṇoṃtikam
ครั้นตรัสดังนี้แก่เสนาบดี ณ ที่นั้นแล้ว จันทรมา (พระจันทร์) ผู้เร่งร้อนก็เสด็จไปยังพรหมโลก เพื่อกิจแห่งยัญญะ เข้าเฝ้าพระพรหม
Īśvara (narrator voice within the chapter context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (as yajña destination)
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya ṛṣis
Scene: Candramā, luminous and crowned, swiftly departs after instructing his minister; he ascends through layered skies toward Brahmā’s radiant realm to arrange the sacrifice.
Dharma is advanced through timely, purposeful action—sacrifice (yajña) is treated as a cosmic duty requiring proper authority and preparation.
Prabhāsa Kṣetra is the background sacred field whose yajña-related glory is being unfolded.
The verse signals yajña-ārambha (initiation/preparation for sacrifice), emphasizing arranging the rite through Brahmā’s sanction.