Adhyaya 226
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 226

Adhyaya 226

อัธยายะนี้กล่าวถึงพระอีศวรทรงสั่งสอนเรื่องศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์นามว่า “เมฆेशวร” ซึ่งตั้งอยู่ในส่วนต้นของกษेत्रไปทางทิศไนฤต (ตะวันตกเฉียงใต้) สถานที่นี้ได้รับการสรรเสริญว่าเป็นที่ปลดเปลื้องบาป (ปาปโมจน) และทำลายบาปหนักทั้งปวง (สรรวปาตกนาศนะ) ต่อมาทรงกล่าวถึงวิกฤตของชุมชนจากความหวาดกลัวภาวะฝนแล้ง (อนาวฤษฏิ) และทรงกำหนดพิธีระงับเคราะห์ (ศานติ) ให้ประกอบ ณ ที่นั้น โดยพราหมณ์ผู้รู้ทำศานติกรรม และทำพิธีชำระ/ปลุกเสกผืนดินด้วยน้ำตามวิธีวารุณีอันเกี่ยวเนื่องกับพระวรุณะ เพื่ออัญเชิญฝนและฟื้นฟูความเป็นระเบียบ อีกทั้งยืนยันว่า ณ ที่ซึ่งลึงค์ที่ “ประดิษฐานด้วยเมฆ” ได้รับการบูชาสม่ำเสมอ ความหวาดกลัวฝนแล้งย่อมไม่เกิดขึ้น แสดงให้เห็นว่าศรัทธาอันมีวินัยเป็นหลักประกันความมั่นคงของธรรมชาติและสังคม

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वभागे तु नैरृते पापमोचनात् । मेघेश्वरेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्

พระอีศวรตรัสว่า: ในส่วนทิศตะวันออกของแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น เอนสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เลื่องชื่อว่า “เมฆेशวร” เป็นที่ปลดเปลื้องบาป และเป็นผู้ทำลายบาปกรรมทั้งปวง

Verse 2

अनावृष्टिभये जाते शांतिं तत्रैव कारयेत् । वारुणीं विप्रमुख्यैस्तु भावयेदुदकैर्महीम्

เมื่อเกิดความหวาดกลัวภัยแล้ง พึงให้ประกอบพิธีสันติกรรม ณ ที่นั้นเอง โดยพราหมณ์ผู้ใหญ่เป็นผู้นำ ทำวารุณีวิธี แล้วพรมน้ำอภิเษกให้แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์

Verse 3

मेघैः प्रतिष्ठितं लिंगं यत्र नित्यं प्रपूज्यते । अनावृष्टिभयं किंचिन्न च तत्र प्रजायते

ณ ที่ซึ่งลึงค์อันเมฆได้สถาปนาไว้ได้รับการบูชาทุกวัน ที่นั่นความหวาดกลัวภัยแล้งย่อมไม่เกิดขึ้นเลย

Verse 226

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मेघेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบบทที่ ๒๒๖ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งเมฆेशวร” ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสกษेत्रมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาอันมีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก