Adhyaya 222
บทนี้เป็นถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ในรูป “อีศวรอุวาจา” กล่าวถึงมหิมาของลึงค์ “รุกมวตีศวร” ซึ่งนางรุกมวตีได้สถาปนาไว้ ลึงค์นี้ทรงคุณเป็นที่บันดาลความสงบแก่สรรพชีวิต ทำลายบาป และประทานผลตามความปรารถนา จากนั้นระบุลำดับการจาริกและพิธีกรรม: อาบน้ำชำระที่มหาตีรถะซึ่งเกี่ยวข้อง แล้วทำสมปลาวนะ/อภิเษก (สรงน้ำบูชา) แด่ลึงค์ด้วยความระมัดระวังตามแบบพิธี ต่อด้วยการถวายทานทรัพย์แก่พราหมณ์ บทจึงเชื่อม “สถานที่ศักดิ์สิทธิ์–ลึงค์–การสรงและอภิเษก–ทาน” ให้เป็นเหตุแห่งความบริสุทธิ์จากความผิดและความสำเร็จแห่งความมุ่งหมายด้วยภักติอันมีวินัยและการให้ทานอันเหมาะสม
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
อีศวรตรัสว่า: “ณ ที่นั้นเองมีลิงคะประดิษฐานอยู่ ซึ่งรุกมวตีได้สถาปนาไว้ เป็นผู้ระงับบาปทั้งปวง และประทานผลแห่งความปรารถนาอันชอบธรรมทุกประการ”
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
เมื่ออาบน้ำในมหาตีรถะนั้นแล้ว และรดน้ำชำระลิงคะด้วยความเพียร พึงถวายทานทรัพย์แก่พราหมณ์ทั้งหลาย; ด้วยเหตุนี้ย่อมพ้นจากบาปหนักทั้งปวง
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทะมหาปุราณอันเคารพบูชา—ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก—ในปรภาสขันฑะที่เจ็ด ภาคแรก ปรภาสเกษตรมหาตมยะ บทที่สองร้อยยี่สิบสอง อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งรุกมวตีศวร” ก็สิ้นสุดลง