Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
शंभुरुवाच । अधुना भोः समं पश्य सर्वास्ता दक्षकन्यकाः । क्षयस्ते भविता पक्षं पक्षं वृद्धिर्भविष्यति
śaṃbhuruvāca | adhunā bhoḥ samaṃ paśya sarvāstā dakṣakanyakāḥ | kṣayaste bhavitā pakṣaṃ pakṣaṃ vṛddhirbhaviṣyati
ศัมภูตรัสว่า: บัดนี้ โอ้ท่าน จงมองธิดาทั้งหลายของทักษะเหล่านั้นโดยเสมอภาค สำหรับท่านจักมีความเสื่อมในปักษ์หนึ่ง และความเจริญในปักษ์ถัดไป—ปักษ์แล้วปักษ์เล่า
Śiva (Śaṃbhu)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somnātha)
Type: kshetra
Listener: Candra
Scene: Śiva points to Dakṣa’s daughters (the lunar wives) standing in equal regard; above them the Moon alternates—half dark, half bright—signifying waning and waxing ordained by Śiva.
FAQs
Divine grace restores balance rather than erasing consequence—cosmic order is maintained through regulated waxing and waning.
Prabhāsakṣetra, where Śiva establishes the Moon’s renewed rhythm as part of the site’s sacred narrative.
No explicit rite; the verse provides a cosmological teaching tied to pakṣa observances (fortnightly sacred timing).