Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 36
कल्पस्यादौ तथा चान्ते सहायो मे भविष्यति । ततस्तु मुनयः प्रीता गृहीत्वा मुनिदारकम् । तस्मिन्नेव प्रदेशे तु मुमुचुश्चेष्टितं यतः
kalpasyādau tathā cānte sahāyo me bhaviṣyati | tatastu munayaḥ prītā gṛhītvā munidārakam | tasminneva pradeśe tu mumucuśceṣṭitaṃ yataḥ
“ในปฐมกัลปะและในปัจฉิมกัลปะ เขาจักเป็นสหายของเรา” ครั้นแล้วเหล่ามุนีปลาบปลื้มใจ รับเอากุมารมุนีไว้ และในถิ่นนั้นเองก็วางความเพียรลง พักจากความอุตสาหะ
Brahmā (implied continuation of declaration), then narrator
Tirtha: प्रभासक्षेत्र
Type: kshetra
Listener: महात्म्य-श्रोता
Scene: ब्रह्मा वदति—‘कल्पस्यादौ चान्ते सहायः’; ततः ऋषयः बालं गृहीत्वा तस्मिन्प्रदेशे विश्रान्तिं कुर्वन्ति—यात्रा-थकानं, छायायां उपवेशनम्, जलपात्राणि।
FAQs
A realized sage’s role can span cosmic cycles; dharmic companionship and service endure beyond ordinary time.
The verse remains within the Prabhāsa-kṣetra māhātmya frame, where events unfold as part of the holy region’s sacred narrative.
No explicit ritual is stated; it narrates a boon and the sages’ subsequent actions.