Adhyaya 189
บทที่ 189 กล่าวถึงมหิมาเชิงเทววิทยาแบบย่อซึ่งผูกกับสถานที่เฉพาะในประภาสเกษตระ พระอีศวรทรงชี้ไปทางทิศตะวันตก “ไม่ไกลนัก” ถึงหมู่ศาสนสถานที่มีพระเทวีจัณฑิกาและพระเทวีกัมมโมฏีประทับร่วมกัน พร้อมด้วยหมู่โยคินีจำนวนมหาศาลถึงระดับ “โกฏิ” แวดล้อมอยู่ สถานที่นี้ยังถูกยกเป็น “ปีฐะ-ตรยะ” คือเป็นปฐมเดิมและได้รับการสักการะในสามโลก จึงมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์เหนือความเป็นท้องถิ่นแม้ตั้งอยู่ ณ จุดจำเพาะ ข้อปฏิบัติคือ ในวันนวมีกาล (นวมีติถี) พึงบูชาอย่างครบถ้วนต่อเทวีปีฐะและสถิตแห่งหมู่โยคินี ผลที่กล่าวไว้ชัดเจน—ผู้ปฏิบัติย่อมสำเร็จความปรารถนาทั้งปวง และเป็นที่รักของสตรีทิพย์ในสวรรค์ ซึ่งสื่อถึงบุญกุศลฝ่ายสวรรค์และผลมงคลที่เกิดจากการบูชาถูกกาลถูกสถานที่
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता । पीठत्रयं महादेवि आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्
พระอีศวรตรัสว่า: ณ ส่วนทิศตะวันตกของที่นั้น ไม่ไกลนัก มีพีฐะอันศักดิ์สิทธิ์—พระจัณฑิกาและกรรมโมฏี พร้อมทั้งโยคินีผู้ประกอบด้วยฤทธิ์เดชเป็นโกฏิ ๆ โอ้มหาเทวี นี่คือพีฐะสามประการ โดยพีฐะแรกเป็นที่สักการะในไตรโลก
Verse 2
नवम्यां तत्र संपूज्य देवीपीठं च योगिनीम् । स सर्वान्प्राप्नुयात्कामान्भवेत्स्वर्गांगनाप्रियः
ในวันนวมิ เมื่อบูชาด้วยศรัทธา ณ ที่นั้น ทั้งบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์ของเทวีและโยคินี ผู้นั้นย่อมสมปรารถนาทุกประการ และเป็นที่รักของอัปสรสวรรค์
Verse 189
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ—ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก—ในปรภาสขันฑะที่เจ็ด และในภาคแรก ‘ปรภาสเกษตรมหาตมยะ’ บทชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งกรรมโมฏี” อันเป็นบทที่หนึ่งร้อยแปดสิบเก้า ก็สิ้นสุดลง