Adhyaya 188
บทนี้กล่าวถึงคำแนะนำการจาริกภายในประภาสเกษตรอย่างย่อ พระอีศวรตรัสแก่พระเทวีให้เสด็จไปยังสถานที่หนึ่ง ซึ่งมีลึงค์สวายัมภูชื่อ “รุทเรศวร” ประดิษฐานอยู่บนแผ่นดิน โดยระบุพิกัดจากอาทิ-ประภาสเป็นระยะสามคันธนู เพื่อความชัดเจนทางภูมิพิธีกรรม จากนั้นอธิบายเหตุแห่งความศักดิ์สิทธิ์ว่า พระรุทระเข้าสู่สมาธิ (ธยานะ) แล้วทรงวาง/ประดิษฐานเตชัสของพระองค์ไว้ ณ ที่นั้น ทำให้สถานที่นี้ศักดิ์สิทธิ์ด้วยสถิตแห่งเทพ มิใช่ด้วยการก่อสร้างของมนุษย์ ตอนท้ายเป็นผลश्रุติว่า การได้ดรรศนะและบูชารุทเรศวรย่อมทำลายบาปทั้งปวง และยังให้ผู้ศรัทธาบรรลุผลอันปรารถนาและความใคร่ปรารถนาทั้งหลาย
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
พระอีศวรตรัสว่า: แล้วแต่บัดนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังสถานที่นั้น ซึ่งบนผืนพิภพมีเทวสถิตอันศักดิ์สิทธิ์ผู้บังเกิดเอง (สวยัมภู) นามว่า รุทเรศวร ประดิษฐานอยู่
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
ตั้งอยู่เบื้องหน้าอาทิ-ประภาส ห่างออกไปสามช่วงคันธนู ณ ที่นั้นเอง พระรุทระทรงเข้าสมาธิ แล้วทรงสถาปนารัศมีทิพย์ของพระองค์ไว้
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
เพราะเหตุนั้นจึงเรียกว่า รุทเรศวร ผู้ทำลายบาปทั้งปวง ครั้นได้เห็นแล้วบูชานมัสการ ย่อมบรรลุความปรารถนาทั้งหลาย
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่หนึ่งร้อยแปดสิบแปด นามว่า “พรรณนามหิมาแห่งรุทเรศวร” ในประภาสขันฑะ บทประภาสเกษตรมหาตมยะ ตอนต้น แห่งศรีสกันทะมหาปุราณ สังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก