Adhyaya 169

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वैवस्वतेश्वरम् । देव्या दक्षिणदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्

อีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังลึงค์นามว่าไววัสวเตศวร ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้แห่งบริเวณของเทวี ห่างออกไปสามสิบช่วงคันธนู

Verse 2

वैवस्वतेन मनुना स्थापितं सर्वकामदम् । तत्समीपे देवखातं तिष्ठते तु महाद्भुतम्

สถานที่นี้สถาปนาโดยไววัสวตมนู ผู้ประทานความปรารถนาทั้งปวงให้สำเร็จ ใกล้กันนั้นมีสระอัศจรรย์ชื่อว่า เทวขาตะ ตั้งอยู่

Verse 3

स्नात्वा तत्र वरारोहे यस्तं पूजयते नरः । पञ्चोपचारैर्विधिना भक्तिप्रह्वो जितेन्द्रियः । जपेदघोरविधिना स्तोत्रं सिद्धिं स चाप्नुयात्

เมื่ออาบน้ำ ณ ที่นั้นแล้ว โอ้ผู้มีสะโพกงาม ผู้ใดบูชาลึงค์นั้นตามพิธีด้วยเครื่องสักการะห้าประการ—นอบน้อมด้วยภักติ สำรวมอินทรีย์—แล้วสวดสโตตรตามวิธีอฆอระ ผู้นั้นย่อมได้บรรลุสิทธิ

Verse 169

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैवस्वतेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ดังนี้จบลงเป็นอธยายที่หนึ่งร้อยหกสิบเก้า ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งไววัสวเตศวร” ในภาคแรก ปรภาสกษेत्रมหาตมยะ ภายในปรภาสขันฑะ ภาคที่เจ็ด แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ (สํหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก)