Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
वासुदेवे रतिर्नास्ति यत्र नास्ति सदा हरिः । जपहोमादिकं नास्ति भस्म नास्ति गृहे नृणाम्
vāsudeve ratirnāsti yatra nāsti sadā hariḥ | japahomādikaṃ nāsti bhasma nāsti gṛhe nṛṇām
ในเรือนของผู้คนที่ไร้ความรักภักดีต่อวาสุเทวะ ที่มิได้ระลึกถึงพระหริอยู่เนืองนิตย์ ที่ปราศจากการสวดชปะ การบูชาโหมะและพิธีกรรมอันควร และที่ไม่มีเถ้าศักดิ์สิทธิ์ (ภัสมะ) ในเรือนนั้น—
Skanda (deduced; concluding/continuing the criteria of spiritually barren homes in Prabhāsakṣetra-māhātmya)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A dim household interior: no lamp at the shrine, no tulasī or śālagrāma, no sacred ash vessel; the atmosphere feels spiritually vacant as the narrator warns of dharma’s absence.
FAQs
A home without devotion and daily sacred practice becomes spiritually empty; remembrance of Hari/Vāsudeva and disciplined worship sustain auspiciousness.
Prabhāsakṣetra; its māhātmya integrates both Śaiva markers (bhasma) and broader bhakti (Hari/Vāsudeva) as signs of dharmic life.
Japa and homa are explicitly named; keeping bhasma (sacred ash) is also mentioned as a household religious marker.