लिंगार्चनं न यत्रैव यत्र नास्ति जपादिकम् । यत्र भक्तिविहीना वै भूतानां तान्गृहान्वदेत्
liṃgārcanaṃ na yatraiva yatra nāsti japādikam | yatra bhaktivihīnā vai bhūtānāṃ tāngṛhānvadet
เรือนใดไม่มีการบูชาลึงคะ ไม่มีการสวดญปะและพิธีปฏิบัติทั้งหลาย และไร้ซึ่งภักติ—เรือนเช่นนั้นพึงเรียกว่าเรือนของภูตผี
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya narrative style within Skanda Purāṇa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somnātha)
Type: kshetra
Scene: A contrast scene: one house with a clean liṅga-altar, lamp, and japa practitioner radiating calm; another neglected house appears shadowed, labeled metaphorically as bhūta-gṛha.
A home becomes spiritually protected through bhakti, japa, and Śaiva worship; their absence is portrayed as inviting subtle disorder.
Prabhāsakṣetra, presented as a Śaiva-sacred landscape where Liṅga worship is central.
Liṅgārcana (Liṅga worship) and japa (mantra repetition), along with sustained devotion (bhakti).