Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 41
सावित्र्यपि च तं लब्ध्वा भर्तारं मनसेप्तितम् । मुमुदेऽतीव तन्वंगी स्वर्गं प्राप्येव पुण्यकृत्
sāvitryapi ca taṃ labdhvā bhartāraṃ manaseptitam | mumude'tīva tanvaṃgī svargaṃ prāpyeva puṇyakṛt
แม้พระนางสาวิตรี เมื่อได้คู่ครองดังที่ดวงใจปรารถนา ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง นางผู้กายอ่อนช้อย ราวกับผู้สั่งสมบุญได้บรรลุสวรรค์
Narrator
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Pārvatī
Scene: Sāvitrī, slender-limbed and radiant, rejoices upon gaining her heart-chosen husband; the mood is auspicious, domestic, and heaven-like in its serenity.
FAQs
A Dharma-aligned union brings inner joy, compared to the serenity born of accumulated merit.
The verse sits within the Prabhāsakṣetra Māhātmya narrative framework, linking human milestones to sacred ambiance.
No explicit prescription here; it describes the auspicious outcome of the marriage.