Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 23
हिरण्मयानि पद्मानि अधः कृत्वा प्रजापतिः । लिंगमूर्ध्वं प्रतिष्ठाप्य स्वयं पूजितवांस्तदा । हिरण्यकमलैर्दिव्यैर्हिरण्येशस्ततोऽभवत्
hiraṇmayāni padmāni adhaḥ kṛtvā prajāpatiḥ | liṃgamūrdhvaṃ pratiṣṭhāpya svayaṃ pūjitavāṃstadā | hiraṇyakamalairdivyairhiraṇyeśastato'bhavat
พระประชาบดีจัดวางดอกบัวทองไว้เบื้องล่าง แล้วสถาปนาลึงค์ให้ตั้งสูงขึ้น และในกาลนั้นได้บูชาด้วยตนเอง ครั้นแล้วด้วยดอกบัวทองอันทิพย์นั้น พระผู้เป็นเจ้าจึงเลื่องนามว่า “หิรัณเยศะ” (หิรัณเยศวร)
Narrator (contextual Purāṇic narration within Prabhāsakṣetra Māhātmya; specific speaker not explicit in this verse)
Tirtha: Hiraṇyeśa/Hiraṇyeśvara (liṅga)
Type: kshetra
Scene: Prajāpati (Brahmā) places radiant golden lotuses beneath a sacred spot, then establishes an upright liṅga and worships it; the liṅga shines as Hiraṇyeśvara, suffused with gold light.
FAQs
Devotion expressed through proper installation and worship of the liṅga sanctifies a place and reveals the deity’s celebrated name and presence.
The Brahmakuṇḍa vicinity in Prabhāsa Kṣetra, where Hiraṇyeśvara’s māhātmya is narrated.
Liṅga-pratiṣṭhā (establishing the liṅga) and pūjā (worship), here performed by Prajāpati with divine golden lotuses.