
บทนี้เป็นคำสอนของอีศวร กล่าวถึงศาสนสถานฝ่ายไศวะชื่อ “พรหมเมศวร” ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของพรหมกุณฑะที่กล่าวไว้ก่อนหน้า คัมภีร์ยืนยันว่าศาสนสถานนี้เลื่องลือในไตรโลก และได้รับการพิทักษ์โดยคณะคณาของพระศิวะ จึงมีฐานะมั่นคงในผังการจาริกแห่งปรภาสะ มีการกำหนดลำดับพิธีอย่างชัดเจน: ผู้แสวงบุญควรไปยังพรหมเมศวร อาบน้ำชำระที่สถานที่นั้น โดยเฉพาะในวันจตุรทศี และยิ่งเป็นพิเศษในวันอมาวาสยา จากนั้นประกอบศราทธะตามแบบแผน แล้วจึงบูชาพรหมเมศวร ต่อมาว่าด้วยทาน: แนะนำให้ถวายทองแก่พราหมณ์ เป็นการกระทำที่สอดคล้องกับความพอพระทัยของศังกร ผลที่กล่าวไว้คือได้ “ผลแห่งการเกิด” (ชนมผล), ได้ชื่อเสียงกว้างไกล และมีความปีติอันสัมพันธ์กับพระกรุณาของพระพรหม
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मेश्वरं गच्छेत्तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं ब्रह्मकुण्डसमीपतः । त्रिषु लोकेषु विख्यातं रक्ष्यमाणं गणैर्मम
พระอีศวรตรัสว่า “จากนั้นพึงไปยังพรหมเมศวรซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของที่นั้น เดิมพรหมได้สถาปนาไว้ใกล้พรหมกุณฑะ เป็นที่เลื่องลือในสามโลก และได้รับการพิทักษ์โดยคณะคณะคณาของเรา”
Verse 2
तत्र स्नात्वा चतुर्दश्याममावास्यां विशेषतः । श्राद्धं च विधिवत्कृत्वा ब्रह्मेशं पूजयेत्ततः
เมื่ออาบน้ำ ณ ที่นั้น—โดยเฉพาะในวันจตุรทศีและวันอมาวสี—แล้วประกอบศราทธะตามพิธี จากนั้นจึงบูชาพรหมเมศะ (พรหมเมศวร)
Verse 3
विप्रेभ्यः कांचनं दद्यात्प्रीतये शंकरस्य च
เพื่อความปีติของพระศังกร พึงถวายทองคำแก่พราหมณ์ทั้งหลาย
Verse 4
एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम् । विपुलां कीर्तिमायाति मोदते ब्रह्मणा प्रिये
เมื่อกระทำดังนี้แล้ว ข้าแต่เทวี มนุษย์ย่อมได้ผลแท้แห่งการเกิด เขาบรรลุเกียรติยศอันไพศาล และชื่นบานร่วมกับพระพรหมา โอผู้เป็นที่รัก
Verse 150
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुंडमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบอธยายที่หนึ่งร้อยห้าสิบ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งพรหมเมศวร” ในพรหมกุณฑมหาตมยะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งประภาสขันธ์เล่มที่เจ็ด ของศรีสกันทมหาปุราณะ ในเอกาศีติ-สาหัสรีสังหิตา