उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्
uttarāṃ diśamāsthāya mahāla kṣmyāstu sannidhau | yo japenmantrarājñīṃ tāṃ siddhalakṣmīti viśrutām
เมื่อหันหน้าไปทางทิศเหนือ ในสำนักของพระมหาลักษมี ผู้ใดสวดภาวนา “ราชินีแห่งมนตร์” นั้น อันเลื่องชื่อว่า “สิทธลักษมี” ผู้นั้นย่อมได้รับพลังอันชำระให้บริสุทธิ์ของนาง
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Siddha-Lakṣmī sannidhi)
Type: kshetra
Scene: A devotee stands in a temple precinct at Prabhāsa, facing north, hands in japa-mudrā, with Mahālakṣmī/Siddha-Lakṣmī enshrined behind a lamp-lit altar; the sea-breeze and conch-sound suggest the coastal kṣetra.
Mantra becomes most potent when practiced with ritual alignment—direction, presence of the deity, and focused recitation.
The Mahālakṣmī presence at the pīṭha (Mahodaya in Saurāṣṭra, within Prabhāsa-kṣetra narration).
Perform japa of the “mantrarājñī” called Siddhalakṣmī while facing north, in Mahālakṣmī’s presence.