Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 20
चिरं नियोगं सुश्रोणि व्रतं पाशुपतं महत् । धारयंति यथोक्तं तु मम विस्मयकारकम् । तेषामनुग्रहार्थाय मम चित्तं प्रधावति
ciraṃ niyogaṃ suśroṇi vrataṃ pāśupataṃ mahat | dhārayaṃti yathoktaṃ tu mama vismayakārakam | teṣāmanugrahārthāya mama cittaṃ pradhāvati
โอ้ผู้มีสะโพกงาม เขาทั้งหลายดำรงพรตปาศุปตะอันยิ่งใหญ่ด้วยวินัยเคร่งครัดเป็นเวลาช้านาน ตามที่บัญญัติไว้โดยครบถ้วน—น่าอัศจรรย์ยิ่งนักสำหรับเรา เพื่อประทานพระกรุณาแก่เขา จิตของเราจึงเร่งรุดไปหาเขา
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: At Prabhāsa’s sacred precinct, austere Pāśupata votaries stand with matted hair and ash-smeared bodies, maintaining strict discipline; Śiva, moved with wonder, turns his mind toward them in compassion, indicating imminent grace.
FAQs
Steady, rule-bound religious practice (vrata) attracts divine attention and culminates in grace (anugraha).
Prabhāsa-kṣetra as the setting where Pāśupata observance is upheld and rewarded.
Long-term observance of the great Pāśupata-vrata, maintained exactly according to injunction (yathokta).