Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 35
यदा स्वकीयतेजोभिरर्कबिंबमरुन्धत । अरुंधती तदा जाता देवदानव वंदिता
yadā svakīyatejobhirarkabiṃbamarundhata | aruṃdhatī tadā jātā devadānava vaṃditā
เมื่อด้วยรัศมีของนางเอง นางทำให้ดวงอาทิตย์หม่นลง เมื่อนั้นนางจึงเป็นที่รู้จักนามว่า อรุณธตี ผู้เป็นที่สักการะทั้งเทวะและทานพ
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (frame)
Type: kshetra
Listener: (Frame) Śaunaka-ādi ṛṣis
Scene: Akṣamālā’s aura expands until it eclipses the sun’s disk; devas and dānavas, astonished, fold hands in reverence as she is hailed ‘Arundhatī’.
FAQs
True virtue manifests as tejas—an inner radiance that commands reverence beyond social boundaries and even across cosmic factions.
The verse occurs in the Prabhāsa Kṣetra Māhātmya, which frames such transformations as part of Prabhāsa’s sacred narrative world.
None; the verse provides an etymological/glorific identification of Arundhatī through her tejas.