Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
तदा शक्रः सुदुःखार्तो भयोद्विग्नो ननाश वै । तदा तद्भार्यया देवि इन्द्राण्या शोककर्षया
tadā śakraḥ suduḥkhārto bhayodvigno nanāśa vai | tadā tadbhāryayā devi indrāṇyā śokakarṣayā
ครั้นนั้น ศักระ (อินทรา) ถูกทุกข์หนักหน่วงและสะท้านด้วยความหวาดกลัว จึงหนีไปโดยแท้ ขณะนั้นเอง โอ้เทวี อินทราณีผู้เป็นชายาของเขา ถูกความโศกกดทับ จึงดำเนินการต่อไป
Īśvara (Śiva) (contextual continuation)
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Indra, shaken, retreats from the battlefield; Indrāṇī stands behind him, eyes tearful yet resolute, turning toward a distant liṅga-shrine vision—foreshadowing her consecration act.
FAQs
Even divine power is vulnerable; in crisis, humility and turning toward dharma and worship become the refuge.
Indirectly Prabhāsa-kṣetra, as the stage where Indrāṇī’s devotion leads to the liṅga’s renown.
None explicitly; it introduces Indrāṇī’s grief that motivates subsequent worship.