Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 61
त्रिपुरा त्वरिता नित्या सांख्या कुंडलिनी ध्रुवा । कल्याणी शोभना निरया निष्कला परमा कला
tripurā tvaritā nityā sāṃkhyā kuṃḍalinī dhruvā | kalyāṇī śobhanā nirayā niṣkalā paramā kalā
พระนางคือ ตริปุรา และ ตวริตา; คือ นิตยา สางขยะ กุณฑลินี และผู้มั่นคงดุจธรุวะ พระนางคือ กัลยาณี และผู้ผ่องงาม; ทรงเหนือการอวตาร ไร้ส่วน ไร้มลทิน—แท้จริงคือศิลป์และศักติอันสูงสุด
Skanda (deduced from Prabhāsa Māhātmya narrative style)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A luminous Devī as the many-named Śakti: Tripurā enthroned within a yantric mandala, a subtle serpent-power (kuṇḍalinī) rising through lotuses, surrounded by a halo of epithets like a garland; Prabhāsa’s sea-breeze and temple lamps in the background.
FAQs
The Goddess is both the yogic inner power (Kuṇḍalinī) and the transcendent, attribute-less Supreme—uniting practice and realization.
Prabhāsa-kṣetra, where this hymn of names is situated within the Māhātmya.
No explicit rite; the verse supports meditative japa by presenting contemplative names (Tripurā, Kuṇḍalinī, niṣkalā).