Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 48
प्रकृष्टं भानुरथवा भासितो विश्वकर्मणा । यत्र साक्षात्प्रभापातो जातः प्राभासिकं ततः
prakṛṣṭaṃ bhānurathavā bhāsito viśvakarmaṇā | yatra sākṣātprabhāpāto jātaḥ prābhāsikaṃ tataḥ
“หรือเพราะที่นั่นพระอาทิตย์ส่องสว่างอย่างยอดยิ่ง—ประหนึ่งได้รับการเจิดจรัสจากวิศวกรรมัน และเพราะ ณ ที่นั้นได้เกิด ‘ประภาปาตะ’ คือการหลั่งลงแห่งรัศมีโดยตรง จึงเรียกว่า ‘ปราภาสิกะ’”
Śiva (deduced)
Tirtha: Prābhāsika (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: The Sun over Prabhāsa appears unusually resplendent, as if polished by Viśvakarman; a visible cascade of light descends onto the kṣetra like a golden rain.
FAQs
Sacred places are marked by manifest divine signs—here, extraordinary solar radiance and a ‘prabhāpāta’ that sanctifies the kṣetra.
Prābhāsika/Prabhāsa Kṣetra, characterized by exceptional solar brilliance.
No explicit rite is mentioned; the verse provides an etymological and theophanic explanation.