वीक्ष्यमाणः सुरस्त्रीभिर्नागारिकृतकेतनः । चतुर्भुजधरो भूत्वा वनमालाविभूषितः । संस्तूयमानो मुनिभिर्याति विष्ण्वालयं नरः
vīkṣyamāṇaḥ surastrībhirnāgārikṛtaketanaḥ | caturbhujadharo bhūtvā vanamālāvibhūṣitaḥ | saṃstūyamāno munibhiryāti viṣṇvālayaṃ naraḥ
เมื่อถูกเหล่านางอัปสรสวรรค์ทอดพระเนตร อยู่ในวิมานทิพย์ แปรเป็นผู้มีสี่กร ประดับด้วยพวงมาลาแห่งพนไพร—ได้รับการสรรเสริญจากฤๅษีทั้งหลาย—ผู้นั้นย่อมไปสู่พระวิมานของพระวิษณุ
Skanda (deduced)
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (Viṣṇvālaya-darśana)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim, now radiant and four-armed like Viṣṇu, adorned with a vanamālā, is praised by sages while celestial women look on; he proceeds toward a resplendent Viṣṇu-temple/abode.
Devotional tīrtha-practice culminates in divine proximity—described as entry into Viṣṇu’s abode.
The Dvārakā-region tīrtha context, especially the Gomati confluence praised in this chapter.
Implicit continuation of snāna and worship; the verse states the resulting spiritual ‘fruit’ (phala).