Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 36
गायमानो भगवतः प्रादुर्भावाननेकधा । नृत्यद्भिर्हर्षसंयुक्तैर्हृष्यमाणः पुनःपुनः । स्वयं नृत्यन्हर्षयुक्तो भक्तो गच्छेद्धरेः पुरम्
gāyamāno bhagavataḥ prādurbhāvānanekadhā | nṛtyadbhirharṣasaṃyuktairhṛṣyamāṇaḥ punaḥpunaḥ | svayaṃ nṛtyanharṣayukto bhakto gaccheddhareḥ puram
ผู้ภักดีขับร้องถึงการอวตารอันหลากหลายของพระผู้เป็นเจ้า ชื่นบานซ้ำแล้วซ้ำเล่าท่ามกลางเหล่าภักตะผู้ร่ายรำด้วยปีติ และตนเองก็ร่ายรำด้วยความโสมนัส ย่อมบรรลุถึงนครของพระหริ—พระธรรมสถานอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
Unspecified (narrative voice within Dvārakā Māhātmya)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A festive procession in Dvārakā: devotees singing of the Lord’s many manifestations, dancing in circles with cymbals and drums; the central devotee, overwhelmed with joy, dances as if drawn toward a radiant, golden city of Hari.
FAQs
Joyful devotion—kīrtana and communal worship—becomes a direct means to reach the Lord’s abode.
Dvārakā as “Hari’s city,” the sacred destination of the devotee.
Singing the Lord’s līlās/manifestations and engaging in devotional dance with fellow devotees.