Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 7
हीनवर्णोऽपि पापात्मा मृतः कृष्णुपुरीं प्रति । कलि कालकृतैर्दोषैरत्युग्रैरपि मानवः । भक्त्या कृष्णमुखं दृष्ट्वा न लिप्यति कदाचन
hīnavarṇo'pi pāpātmā mṛtaḥ kṛṣṇupurīṃ prati | kali kālakṛtairdoṣairatyugrairapi mānavaḥ | bhaktyā kṛṣṇamukhaṃ dṛṣṭvā na lipyati kadācana
แม้คนบาปผู้มีฐานะต่ำ หากตายระหว่างมุ่งสู่กฤษณุปุรี (ทวารกา) ก็ย่อมไม่แปดเปื้อนเลย แม้มลทินอันดุร้ายที่กาลียุคก่อขึ้นจะครอบงำมนุษย์ แต่ด้วยภักติ เมื่อได้เห็นพระพักตร์ของพระกฤษณะแล้ว เขาย่อมไม่มัวหมองในกาลใด ๆ
Prahlāda
Tirtha: Kṛṣṇupurī (Dvārakā)
Type: kshetra
Scene: A frail pilgrim of humble appearance, nearing death on the road to Dvārakā, is lifted by companions; in a visionary moment Kṛṣṇa’s compassionate face appears, washing away the soot of Kali-doṣas like rain cleansing dust.
FAQs
Bhakti and Kṛṣṇa-darśana are presented as purifying beyond social status and beyond the harsh defects of Kali-yuga.
Kṛṣṇupurī—Dvārakā, the city protected and sanctified by Kṛṣṇa.
Seek Kṛṣṇa’s darśana with devotion in Dvārakā; the verse emphasizes devotional seeing as a purifier.