Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 56
ऋषितीर्थदेवा ऊचुः । कदा द्रक्ष्यामहे पुण्यां द्वारकां कृष्णपालिताम् । श्रीकृष्णदेवमूर्तिं च कृष्णवक्त्रं सुशोभितम्
ṛṣitīrthadevā ūcuḥ | kadā drakṣyāmahe puṇyāṃ dvārakāṃ kṛṣṇapālitām | śrīkṛṣṇadevamūrtiṃ ca kṛṣṇavaktraṃ suśobhitam
เหล่าฤๅษี ตีรถะ และเทพทั้งหลายกล่าวว่า: เมื่อใดหนอเราจักได้เห็นทวารกาอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งพระศรีกฤษณะทรงอภิบาลไว้ และเมื่อใดจักได้ประจักษ์พระมูรติเทวะแห่งพระศรีกฤษณะ พร้อมพระพักตร์อันงามผ่องสุกสว่างไสว?
Ṛṣis, Tīrthas, and Devas (collective)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A celestial assembly—ṛṣis, personified tīrthas, and devas—gazing westward with folded hands, yearning to behold Dvārakā and Kṛṣṇa’s radiant face.
FAQs
The highest aspiration is darśana of the Lord and his sacred city; Dvārakā is holy because it is protected and illumined by Kṛṣṇa.
Dvārakā is explicitly glorified as puṇyā and ‘Kṛṣṇa-protected’ (kṛṣṇa-pālitā).
The verse implies darśana-yātrā (pilgrimage for sacred seeing) rather than prescribing a specific vow, donation, or bath.